Bezorgster Monique Ophof stapt de komende dagen in haar bestelbus als ‘ maaltijdpiet’.
`En dat is dikke pret`, vertelt Monique.
Sommige mensen schrikken zich rot als ze zwart geschminkt voor de deur staat, andere barsten in lachen uit en er was zelfs een klant die meteen achter zijn piano kroop om Sinterklaasliedjes te spelen. De maaltijdservice heeft het bedacht als actie met een knipoog. Om weer eens wat vreugde in het leven van mensen te brengen.
Want achter veel voordeuren schuilt ellende, weet directeur Wim Swier van de maaltijdservice.
‘Veel contacten van onze administratie lopen via de schuldsanering. Veel ouderen zijn eenzaam, de kinderen komen niet meer langs, soms zijn onze bezorgers de enigen die ze nog zien.’
Een paar maanden geleden luidde Swier de noodklok, omdat hij een signaal af wilde geven dat ‘we wat meer naar onze oudjes moeten omkijken’. En hoe klein het gebaar ook is, de vrolijke noot tovert een glimlach op de gezichten.
‘Je ziet zo veel’, zegt bezorgster Monique als ze haar dagelijkse route rijdt. ‘Mooie dingen, maar ook vervelende.`
Ouderen die hun partner verliezen, daar heel emotioneel over zijn en eens een praatje willen maken. Ook mensen die drinken, omdat ze de eenzaamheid niet kunnen verdragen en proberen te voorkomen dat je bij ze binnen komt. En ook mensen die echt uit het raam zitten te kijken en te wachten tot de maaltijd bezorgd wordt, omdat ze nauwelijks iemand zien. De eenzaamheid onder een grote groep ouderen voltrekt zich in stilte, achter gesloten deuren.
Als bedrijfleider Benno Schildkamp door de net binnengekomen bestellijsten bladert, turft hij een willekeurige stapel bestellingen van de klanten die een bezorgmaaltijd hebben besteld met kerst. Een enkeling heeft aangekruist op eerste en tweede kerstdag geen maaltijd te willen ontvangen, het grote gros gaat op die dagen voor de konijnenbout of een andere ‘ feestmaaltijd’ van de maaltijdservice.
`Als ik het zo zie, zeker 80 procent’, zegt Schildkamp. ‘Het kan nog zijn dat mensen zich niet gerealiseerd hebben dat het dan kerst is, dat zou kunnen’, houdt de bedrijfsleider een slag om de arm.
‘Maar dan nog. Het is heel erg veel’, vindt ook Schildkamp. ‘ Zeker als je je realiseert dat de kerstdagen dagen zijn waarop mensen bij elkaar komen.’
Als maaltijdservice kan Food Connect niet anders dan de dingen signaleren zoals ze zijn . ‘We zien dat het zo is’, zegt Swier. ‘Maar het enige wat wij kunnen doen is zorgen dat mensen een eerlijke en gezonde maaltijd krijgen.’
`En zo af en toe`, zegt ook bezorgster Monique `regel je wat kleine dingetjes voor de mensen waar je komt. Een potje opendraaien bijvoorbeeld. Dat is misschien heel klein, maar ze krijgen het alleen niet voor elkaar en dan zijn ze blij dat er iemand is. Of gewoon naar iemands verhaal luisteren. Maar ook ik moet op een dag soms zestig adressen langs en dan kan ik niet overal even koffie blijven drinken. Dus probeer ik de minuten die over zijn een beetje te verdelen over de mensen.’
Af en toe is de situatie zo schrijnend dat Monique er een lijst bij pakt om professionele hulp in te schakelen. Zijn er fysieke of mentale problemen, dan grijpt ze direct de telefoon.
‘We hebben altijd nummers bij de hand van professionals die we kunnen inschakelen.’
